10 Slachtofferrol

Mensen vechten niet met mijn of met andermans gedachte. Maar met die van zichzelf en hun verdere veelal onbewuste rollercoaster aan gevoelens en emoties. Ik heb dit ook gedaan waarbij ik mijn eigen ik niet erkende en me ook liet beïnvloeden door de meningen en adviezen van de ander. Veelal zocht ik dan ook de erkenning maar vond hem niet. Dit doordat ik mezelf afkeurde en last had van een zelfstigma. Maar misbruikte ook mijn slachtofferrol tot groot verdriet van mezelf.

Ik vluchtte voor mezelf door af te geven op de ander en me vast te bijten in mijn eigen slachtofferrol. Maar kwam daarin geen steek verder. Het is dan wel mens eigen gedrag maar het helpt niet. Daarnaast hield ik me ook nog vaak op met het slachtofferrol van de ander door voornamelijk schuldgevoelens. Toen ik dat niet meer deed en ook afstand nam van onder meer het slachtofferrol binnen de eigen familie zette zich mijn herstel in.

Mensen denken alles met hun slachtofferrol op te lossen maar dat is een aangeleerde en een overdrachtelijk gedrag uit de historie. Ook ik heb dit ook allemaal ondervonden. Hoe anders moest ik bewust worden.

Van jongs af aan

Als baby moest ik schreeuwen alsof mijn leven ervan af hield om de borst te krijgen. Ook voor andersoortige zorg die ik nog niet kon verwoorden met de taal. Later zocht ik angstvallig bescherming als ik er zelf niet uitkwam met de woorden. Weer iets later zag ik dat andere hun slachtofferrol gebruikte om iets gedaan te krijgen zoals mijn vader. Ook werd het gebruikt om mij in kwaad daglicht te stellen. Zodat de ander zich kon ver excuseren en me nog zwarter maakte dan zwart. Uiteindelijk gebruikte ik het zelf dan ook. Omdat ik zelf ging denken dat het zo hoorde. Vaak wordt het slachtofferrol syndroom ook wel gebruikt doordat de eigen schuldgevoelens moeilijk te verdragen zijn.

Christendom

Het Christendom zelf maakt ook gebruik van het slachtofferrol en leert ons daarmee te bidden. Hopend dan op betere tijden. Maar ons niet wijst op een gedragsverandering. Dit omdat het ons toch allemaal wel vergeven wordt. Maar goed niemand ziet het slachtofferrol waarbij het niet uitmaakt hoe groot of klein het is. Niemand ziet dan ook dat Christus juist gekruisigd is door het slachtofferrol van zijn vijanden. Maar iedereen wel vergaf en zei “vader vergeef ze want ze weten niet wat ze doen”. Kortom ze herkende hun eigen slachtofferrol niet. Maar Christus wist dat dit het probleem was. Als hij gezegd had “vader vergeef ze want ze herkennen hun slachtofferrol niet” had het misschien allemaal anders uitgepakt. Dan werden ze misschien bewust. Toch dit moest even wachten want de tijd was nog niet rijp.

Nadruk

Ik kan niet veel anders dan de nadruk leggen op ons slachtofferrol. Het is dan ook oorzaak van veel leed en bijten mensen zich er eveneens in vast. Ik bemerk het maar mogelijk andere nog niet. De politie de militair en bijvoorbeeld een arts blijft dan ook in die zin belangrijk. Ontstaan door juist ja die beroemde rol.

Ons slachtofferrol dient echter een enkel doel. Het moet van ons een ander mens maken. In eerste instantie door bewust te worden van ons eigenlijke ik en het aandeel van ons slachtofferrol daarin. Het zoeken dus naar de werkelijke authenticiteit. Het is dan ook niet de bedoeling mee te lopen met de massa dat is te makkelijk. Maar vergeet niet dat als je er buiten valt. Krijg je te maken met een veelvoud aan stigma’s en vooroordelen. Dan moet je juist sterk en vasthoudend zijn. Maar dan hebben we hulp nodig in de ondersteunende rol van onze zingeving.

Toch dit mag ik niet hardop roepen en schijn ik me te moeten gedragen zoals de gezaghebbende ons willen leren. Maar de vraag is dan dient het ons wel. Alles wat dan ook afwijkt van het normaal gangbare heeft het immers moeilijk. Met soms bizarre gevolgen. In de hoop dat ze dan niet het slachtofferrol in gaan. Ondanks dat ze dan slachtoffer zijn. Het gevaar is dan ook niet zozeer het slachtoffer zijn. Maar een mogelijk gevolg daarvan het slachtofferrol