13 Niet de ander maar ik

Niet de ander maar juist ik verander door mijn bewustwording. Maar de ander reageert daar wel weer op. Dat is dan ook een verassende ontdekking. In eerste instantie dacht ik dan ook dat de ander werkelijk veranderde. En had het een en ander weg van een grootheidswaan. Toch nu besef ik anderen te besmetten met mijn bewustwording. Voor mij belangrijk te weten.

Vooral merkbaar in mijn directe omgeving. Maar ook indirect merkbaar via de media. Dat laatste verdient de nodige uitleg. Maar is tevens zeer simpel. Door mijn eigen bewustwording in de processen die me bezig houden wordt ik weerbaarder. Waardoor ik aan de andere kant van de tv en radio. De nodige informatie in mijn brein markeer. Met andere woorden in dat wat belangrijk voor me is, ligt de aandacht.

Dus in al wat ik hoor of zie vestig ik nadrukkelijk de aandacht. Een klein voorbeeld toen ik afkickte van de alcohol. Zag ik pas de hoeveelheid reclame in die branche. Toen ik depressief was lag ook de aandacht op alles wat maar op een of andere manier neerslachtig was. De muziek uit de radio en het geluid die ik hoorde ook uit de tv klonk neerslachtig. Toen ik uit kon leggen aan mijn psychiater dat de medicijnen mij merkbaar neerslachtig maakte werd de medicatie aangepast. Hierdoor bleek de neerslachtigheid te zijn verdwenen. Waardoor ik de muziek anders waarnam.

Controle

Maar niet alleen medicamenteus ook de bewustwording en hopen op, bracht verandering. Zo ook wilde ik de controle hebben van non verbaal tot en met verbaal geluid. Daardoor lijkt het alsof zich nu alles tussen die twee uiterste af speelt en ik me beter kan ontspannen. Maar zo zijn er veel meer voorbeelden maar die niet interessant genoeg zijn. Vanwege het simpele feit dat het niet te bewijzen valt. Het belangrijkste is dan ook mijn eigen overtuiging en het geloof in mezelf.

Ook mijn psychoses bleken zich enkel tussen mijn uiterste af te spelen en ook de angst. Mocht er dan toch sprake zijn van de nodig spanning. Waarbij ik de uiterste niet dacht te kunnen beschermen zocht ik heil bij de hulpverlening. Zelf kon ik dan ook bepaalde processen niet stoppen wel tussen mijn uiterste behouden. Ook in mijn ernstige angst psychose die heftig was. Maar zich dan ook enkel tussen mijn uiterste af bleef spelen. Maar was medicatie nodig om die uitersten wel te bewaken.

Vertrouwen

Aan mijn zelfvertrouwen schort het soms nog wel eens. Ondanks de vele ervaringen. Die me zeggen dat niet te hoeven doen. Het is dan ook dat alles wat me teveel wordt of waar ik last van heb. Geen lang leven beschoren is. Tot nu toe is het belangrijkste voor me dat ik zelf en anderen tussen mijn twee uiterste blijven en dit nooit overschrijden. De ander mag daar natuurlijk anders over denken.

Soms vinden anderen het nodig mij ongewild te beschermen vanwege de mogelijke risico’s die ik op zou kunnen lopen. Toch ik heb recht op risico’s. Een feit waarover nagedacht mag worden door de ggz. Tegelijkertijd als ik roep om hulp dan moet het er ook zijn. Ook als ik andere lastig val en uit mijner wege risico’s lopen. Maar blijft belangrijk te weten zoals ooit een psycholoog zei “jij loopt niet in zeven sloten tegelijk. Maar als je er in loopt weet je er ook zelf weer uit te komen”. Dit is andere taal dan het pappen en nat houden waar ik veel problemen mee heb gehad.

Twijfel

Toch speelt er bij mij wel enige twijfel of verwarring. Het is zo nadat ik had geroepen. De baas van non verbale tot en met verbaal geluid te willen zijn. Veranderde er iets in mijn waarneming. Daarbij vraag ik me af of mijn oren geopend zijn of het geluid aangepast is. Maar hoe dat is dan de vraag die me dan ook bezig houd. Is er dan toch een God aanwezig die me stilzwijgend ondersteund of luister ik op een andere manier. Dat weet ik dus niet en is de twijfel groot. Maar hoe het ook zei het heeft me goed gedaan.