15.1 het land van ongewisse

Het land van ongewisse was uitgestrekt en had vele enclaves tussen alle koninkrijken op het planeetje fantasia. Die het planeetje chaos zou gaan heten in de ogen van de jonge boeman. Er waren daar vele tovenaars voor lichaam en geest. Allemaal hadden ze veel werkvolk en was er ook nog veel andersoortig niet nader genoemde gepeupel zowel boze als vriendelijke.

Als ook de ridders met hun schildknapen voor de veiligheid. Maar het diende uiteindelijk allemaal een enkel doel. De vloek ongedaan te maken die behalve de leerling ook vele andere automatisch getroffen had. Op de bewuste koude winterdag. Op de tweede geboortedag van de prins toen die uitgesproken werd. 

De leerling had vele vijanden in zijn ogen en eigenlijk alleen maar dacht hij. Maar dat klopte niet. Zijn werkelijke vijand was zijn slachtofferrol en de spiegelkast waarin hij dagelijks vertoefde. In het immense land van ongewisse.

Het land van ongewisse speelde enkel in zijn hoofd af. Zo niet bij ieder ander wat hij jaren later dan ook zou beseffen. Dus ook bij de tovenaars de koningen en koninginnen. En al het ander niet nader genoemde gepeupel waaronder ook de ridders en hun schildknapen. Op het planeetje chaos in het algemeen.

Het begin

Maar goed we beginnen bij het begin. De levensreis door het land of brein van ongewisse op weg naar het land van de belofte. Die de boze fee door de vloek voor ogen had en eigenlijk een goede fee zou moeten zijn. En al wat gebeurde diende dan ook de vloek wat later een zege zou zijn.

Maar eerst vertelt hij de fase waarin het prinsje aspirant leerling is geworden. Hij dacht dat het een makkelijke fase zou zijn. Maar vergiste zich daarin. Integendeel het was super moeilijk maar noodzakelijk en de basis van de verdere fases. Die hij ook zou moeten ondergaan. Voordat hij de vriendelijke oude reus zou worden zoals hij zelf altijd wilde zijn.

De dwaasheid in zijn ogen binnen het gehele land van ongewisse was bijvoorbeeld de drankbeker. Maar ook de vele kruidenmengsels van boze tovenaars die geen goed doen en daar veel dukaten mee verdienen. Daarentegen waren de kruiden van de goede tovenaars veel beter. Maar een teveel ook weer niet.

De drankbeker en de vele kruidenmengsels van de boze tovenaars maakte vaak ongepast gedrag los. Gedrag wat niet gewenst was. Je kon er door verdwalen en versuft raken en vaak ook beneveld waardoor je niet meer wist wat je deed in het land van ongewisse.

Geen begrip

Hij zelf kreeg daardoor veel onbegrip en ook geen medelijden. Hij had dan ook spijt en huilde veel en dat waren beslist geen krokodillentranen. Ook had hij last van terechte en onterechte schuldgevoelens maar kon daar geen onderscheid in maken.

Oke hij was slachtoffer maar tevens ook een boeman in het land van ongewisse. Hij zocht zijn heil bij de goede tovenaars maar niet uit goede bedoelingen. Want hij hoopte de schuld buiten zichzelf te kunnen leggen en bijval te krijgen. Hij hoopte ook dat het allemaal niet goed was in zijn hoofd. Daarbij dacht hij aan een probleem die de ooievaar er mogelijk bijgeleverd had. Maar het leek er toch op dat het enkel zijn slachtofferrol was. En had hij de moed nodig om te willen veranderen en had hij enkel de keus tussen opgeven of aanpakken. Maar gelukkig koos hij voor het laatste. 

Hij had zich vaak afgevraagd waarom het leven op een bepaald moment moest stoppen. En zag hij dan ook alleen maar de onomkeerbare gitzwarte en volledige onbewustheid. Die het hele volk uiteindelijk zou treffen. Hij zag dan ook geen nieuw begin en ging dan ook tekeer dat het een lieve lust was. Tegen de grote koning die alles gemaakt had. Maar die herinnerde hem aan de vloek zonder woorden.

Twijfelen

Toen twijfelde de leerling toch ook wel vaak en vroeg hij zichzelf steeds vaker af of hij wel door wilde gaan met het leven. Maar dat uiteindelijk toch wel wou keer op keer en weloverwogen. De strijd om telkens opnieuw te vechten om te kunnen leven op een nieuw planeetje fantasia. Was te pijnlijk voor hem en een te zwaar proces geworden en in zijn ogen dan ook niet meer wenselijk was. Hij dacht het is nu of nooit meer. Zonder of met behulp van de tovenaars

Hij had vele verkeerde dingen gedaan die tegenstrijdig waren alsook tragisch. Wat het daglicht niet verdragen kon. Maar de grote koning die alles gemaakt heeft had het gezien. Maar het moest gebeuren om de vloek uiteindelijk te vervolmaken om dan het tij te doen keren.

Veel en veel

Hij dacht veel na en veel zat hem niet lekker en ook dwars en daar was de gifbeker oorzaak van. Maar een ding wist hij zeker dat is verleden tijd en gebruik hij het ook niet meer tot op de dag van vandaag. Hij beseft dan ook dondersgoed wat de gifbeker kan doen in het brein ook wel het land van ongewisse. Het benevelde hem evenals de giftige kruidenmengsels van de boze tovenaars. Maar door schade en schande moest hij dat zien en ook gaan beseffen wat goed en fout was. Hij trok zijn boetekleed uiteindelijk dan ook aan en vervolgde zijn reis en hoopte dat anderen samen met hem op pad willen gaan.

De keus

Hij had een keus gemaakt en waren er belangrijke waardes in zijn leven ontstaan. Die zijn kompas gingen vormen op zijn verdere levensreis. Maar dan moest het niet alleen staren zijn op dat instrument hij moest dan ook actie ondernemen. Daar wilde hij dan ook de grootst mogelijke moeite voor doen. Hij was dan ook gewaarschuwd. Ook wist hij inmiddels wat terechte en onterechte schuldgevoelens konden doen. Maar ook en wel het belangrijkste de gifbeker en het slachtofferrol. Hij kon dan ook geen enkel excuus vinden voor zijn oude gedrag. En kon zichzelf ook niet langer verloochenen. Zowel dan deed het hem dat geen goed want leugens zijn er om ontrafeld te worden.

Hij wilde het land van belofte in. Maar ook een nieuw planeetje fantasia maken voor iedereen op een laagdrempelige manier. Tevens dan ook toegankelijk maken. Maar wist dat hij moest vechten met zijn geest en niet met zijn vuisten. Het zelfvertrouwen en zijn wilskracht was dan ook sterk verankerd in de overtuiging en geloof in het land van belofte. Dit was niet altijd zo en zal ook niet altijd zo zijn. Hij weet dan ook het verhaal is nooit af en beseft hij dat bepaalde gebeurtenissen. Wel of niet leuk nodig zijn om te groeien en daardoor het meest doeltreffend zijn.

Ontwikkelen

Hij is nu een leerling en wil zich ontwikkelen en ook een vriendelijke oude reus zijn. Want hij wil geen kwaad verspreiden maar juist het goede en daarmee talrijk worden bij zowel vriend als vijand. Hij wil niet alleen de goede oude reus zijn. Maar ook de prins van de liefde maar zich niet meer laten misbruiken en laten gebruiken. En dan mogelijk opnieuw het slachtofferrol ingaan. Dat zijn toch wel de voorwaardes om te overleven en het land van de belofte te betreden. Hij weet hij zal zich nog vaak daarin moeten bewijzen.

Hij denkt dat het slachtofferrol de enige inleiding is om het leven uiteindelijk te beëindigen en dan alles zwart zal zijn. Waardoor we uit het leven stappen die we allemaal zo lief hebben of juist lief zouden moeten hebben. Daarin moeten stappen ondernomen worden met een kompas van het leven in de hand. Dat kompas ziet er voor iedereen anders uit maar is wel nodig om de stappen op zijn of haar levensreis te maken. Ongeacht de waardes die er voor iedereen ook anders uit zien

Hij gelooft in de grote koning die alles gemaakt heeft dus ook de boze fee en haar vloek die ze uitsprak. Noodzakelijk om uiteindelijk het land van belofte binnen te wandelen. Hij heeft ook ontzag voor de grote en stilzwijgende koning die hem de kracht geeft om het land van ongewisse te kunnen verlaten. Met behulp van het kompas die de leerling zelf ontworpen heeft.

Belooft

Het land van de de belofte belooft dan ook iets moois maar heeft ook de nodige spelregels. Zelfs voor het nieuwe dieren en plantenrijk en de natuurkundige fenomenen. Waar het gehele planeetje chaos dan mee te  maken krijgt en weer het planeetje fantasia zal zijn. Naast het altijd bestaande land van ongewisse maar niet verloren is door het land van belofte. De grote koning die alles gemaakt heeft zal stilzwijgend aanwezig zijn. En het reilen en zeilen in de gaten houden en zonodig opdracht geeft zonder woorden ten goede. Ook de natuurkundige fenomenen maar ook het dieren en plantenrijk. 

De nar

De leerling zelf had geen voorbeeldig leven geleid in het land van ongewisse. Maar moest het leven leiden zoals het was want hoe anders moest hij bewust worden en verlangen naar het land van de belofte. Het slachtofferrol was feitelijke de enige ziekmaker waar hij mee te maken had. Hij had zelf lange tijd aan zichzelf getwijfeld en voelde zich ook wel de nar van de vele koninkrijken waarin hij vertoeft had. Dit op het planeetje fantasia voordat het planeetje chaos werd.

De leerling vroeg dan ook om hulp in het land van ongewisse. Maar ze konden hem niet helpen omdat hij zijn slachtofferrol niet onder ogen durfde te zien. Elke spiegel was daarin te groot en spiegels waren er genoeg in de spiegelkast. Hij bleef dan ook nog lang dolen en was de zoektocht naar de juist balans groot. Ook het ongeloof in het land van belofte. Want het is ook allemaal te mooi om waar te zijn maar dat ongeloof hielp hem niet.

Jaloers

Hij was jaloers en zag vele stukjes van zijn ideaalbeeld in de grote spiegelkast. Waardoor hij zichzelf verloor alsook de eigen ik. Maar al met al vormde dat alles wel een beetje zijn kompas. Maar er ontstonden allerlei levensechte voorstellingen. Waarin hij dacht zelf een grote tovenaar in te zijn groter dan groot. Het ging in eerste instantie dan ook niet goed met de leerling en was de vernedering groot door al het gepeupel in het land van ongewisse. Maar het was een begin van iets wat het land der belofte zou zijn. Maar het land van ongewisse gelooft hem niet en nog steeds niet. Toch hij heeft wilskracht en daar vergist het land van ongewisse zich in. 

Maar juist door allerlei tegenstrijdigheden in het land van het ongewisse. Ziet hij als vanzelf zijn wil groeien waar het eind nog lang niet van in zicht is. Hij is dan ook voorzichtig gestart met een leven waarin geen plaats is voor het oude slachtofferrol. Ook is er geen lijden meer zoals hij zelf kende. Het is dan ook niet te vergelijken met dat wat is geweest.

Er zijn er die hem dan ook niet meer terug herkennen. Maar heeft hij het dat ook te danken aan het land van ongewisse en stond dan ook niet alleen in de transformatie ten goede. Hij praatte wel veel met zichzelf op een misschien wel bizarre of extreme manier. Maar het is het enigste doeltreffende geweest. Toch soms kan hij nog wel verward raken en zelfs weer levensechte voorstellingen maken. Die dan zijn waarheid is maar niet voor een ander vooral in het land van ongewisse. Dan wordt sterk getwijfeld aan zijn geestelijke vermogen.

Verlangen

Hij kan soms intens verlangen en hoort dan muziek uit de geluidsdoos of kijkkast die voor anderen niet hetzelfde is. Maar dat stelt hij zichzelf sterk voor en is het voor hem de waarheid maar voor een ander niet. Hij heeft daarnaast ook een zucht naar kennis en steekt daar veel energie in op zijn manier. En laat zich daarin inspireren met menig boek of iets anders vergelijkbaars die voor andere weer iets anders zijn en betekenen. Niets is voor hem dan ook vreemd. 

Soms begrijpt hij ook dingen niet en lijkt het allemaal zo onrechtvaardig in zijn ogen binnen zijn land van ongewisse. Maar het is allemaal nodig om hem gewis te maken hoe anders moet dat gebeuren. Behalve in dat alles wat logisch lijkt. Het is de bedoeling dat al het gepeupel dan ook zelf het kompas maakt die hen vergezelt op hun eigen levensreis. Daarnaast is het belangrijk dat het gepeupel de gedachte niet zo serieus moet nemen. Want gedachte zijn gedachte en is het niet altijd de realiteit.

Lange weg

Het was een lange weg die de leerling ondernam in het toevluchtsoord dus in het land van ongewisse. Omdat de leerling bang was voor het onbekende van hem zelf. Het leek alsof hij verzocht werd in het geborchte van het ongewisse. Maar dacht in eerste instantie dat de tovenaars ook snel met antwoorden zouden komen en wel gewis waren. Maar die leven ook in het land van ongewisse. Hij kreeg dan ook allerlei kruiden die hem zouden moeten helpen. Maar verloor zich in de spiegelkast om hem heen. Niet om te leren wat hij zelf deed maar om de spiegels na te doen. Hij was dan ook ziek, afhankelijk en versuft. En verdween het leven langzaam uit zijn ogen.

Vreemde namen

Het land van ongewisse gaf hem ook nog allerlei vreemde namen en werd hij gemerkt. Maar niemand is vreemd en het grootste probleem is voor een ieder het slachtofferrol. Hij kon dan wel helen door een nieuwe levenskunst aan te leren maar dan moest het land van ongewisse wel meewerken. Maar dat deden ze niet altijd wel in het verborgene van hun land van ongewisse.

Maar eerst werd het slachtofferrol nog groter gemaakt en verder uitgediept. Door het onrecht de dwang en ongelijkwaardigheid die het land van ongewisse niet vreemd moet zijn. Maar als het benoemd wordt schiet het gehele land van ongewisse ook in zijn slachtofferrol. Ook werd gezegd het ligt niet aan de vloek maar in iets wat bij hem zelf niet goed is en hij moet accepteren. Zonder te kijken naar zijn ontregelaars maar ook de kracht van de vloek ontkennen. Waarmee zij zelf ook automatisch mee zijn vergiftigd.

Brandmerk

Maar ook al zou er sprake zijn van een goed en waarachtig brandmerk dan nog is dat niet de werkelijkheid en oorzaak van het ongewisse. Dat is de vloek waarvan het venijn hem in het slachtofferrol zit.  Maar zekers ook aangestipt moet worden. Alles is uiteraard mogelijk. Belangrijk is het balans zien te vinden en dit samen te doen met de tovenaar van de geest die de juiste levenskunst met het gepeupel moet gaan zoeken. Maar eerst het oude gedrag het slachtofferrol ontrafelt en ook duidelijk maakt dat het en en is en niet alleen de kruidenmengsels van de goede tovenaars. Maar ook de eigen inzet van groot belang is om gewis te worden

Zoek de magie ook dan ook niet alleen in de grote koning die alles gemaakt heeft want hij helpt dan wel. Maar stilzwijgend verwacht dan ook geen hapklare magie eigen inzet is en blijft het belangrijkste. Er is dan ook altijd sprake van een en en situatie. De leerling en vele andere waaronder ook de tovenaars moeten dan ook zelf gewis worden en niet de grote koning die alles gemaakt heeft.