23 Mijn gevoelsleven

Ik heb steeds meer het idee. Dat gevoelens niet van ons zelf zijn. Maar van iets hogers. Gevoelens sturen me dwingen me. Soms in dat waar ik niet gelukkig van wordt. Protesteren heeft geen zin. Er tegen vechten evenmin. Mijn gevoel is niet van mij. Depressief psychotisch zelfs dement. Het valt of staat door een drang. Het gevoel stuurt en dwingt. In dat wat wat we zeggen en doen. Het gevoel vormt ons kompas. Het stippelt ons levensweg uit. Waar we geen invloed op hebben. Ben ik nu depressief ja ik ben. Wordt ik straks weer gelukkig ja beslist.

Als een kracht of energie

Gevoelens heb ik of juist weer niet. Als een kracht of ook wel energie. Vaak een cadeau vanuit het niets. Toch van veraf of binnenshuis. Dan moet ik het doorleven. Bewust worden en beschrijven. Hoe anders zal dat moeten. Dus volledig gelimiteerd. Fout of goed staat niet ter discussie. Toch kan ik echter gelukkig worden. Maar ook juist weer ongelukkig zijn. Strijdbaar of juist tevreden. Altijd blijft het aanwezig. De strijd tussen twee uitersten. Afwisselend een min of een plus. Belangrijk blijft wel mijn eigen wil. Die is en blijft bestendig als een rots. Toch soms is acceptatie noodzakelijk. Om mijn welbevinden te bevorderen. Al blijft de strijd van wensen bestaan. Niet verkeerd en blijf ik dan ook doen. Want gevoelens heb ik of juist niet. Als een kracht of energie.

Grenzen

Mijn grenzen zijn belangrijk. Ik kan duidelijk maken wat me teveel wordt. Maar ook als ik ergens genoeg van heb. Al zijnde een kreet van genade. Daar beleef ik dan een antwoord in. Ook echter lukt het me duidelijk te zijn. Als de nood toeneemt. Daardoor is liefde voor wijsheid ontstaan. Ook mijn wil het goede te wensen. Zo niet dan kan het funest zijn. Voor zowel de mensheid als mezelf. En al wat meer op deze planeet. Ik sla me echter niet op de borst. Door vallen en opstaan ben ik wijzer geworden. En besef ik dat het woord noodzakelijk is. Belangrijk voor mij is me te uiten met woorden. Het uitbeelden met mijn handen ondergeschikt. Maar wel een hulpmiddel kan zijn. Mijn rijkdom zelf is dan ook mijn woord. Daarmee kan ik stoppen of starten. Mijn grenzen aangeven en iets moois creëren.

Voortbestaan

Belangrijk voor mij. Is voort te blijven bestaan. En al mijn vijanden. Eventueel te verslaan. Mij te verzekeren. Van welvaart en welzijn. Voor zowel lichaam als geest. Dat is belangrijk voor mij. Ook een ieder ander. Die zich ermee verzoenen kan. Behalve me enkel in te zetten voor mezelf. Is de ander eveneens belangrijk. Mits de liefde door hem of haar. Een warm hart wordt toegedaan. Ik voel me dan ook een militair. En een koning gelijk.

Mijn psychose

Dat wat in mijn psychose. Nog niet duidelijk was. Maar wel een voorbode is geweest. Tekent zich nu dan ook steeds beter af. De psychiatrie en mijn kwetsbaarheid. Was noodzakelijk. Niet om mij maar om anderen. Te laten zien dat het menens is. Zodat ze zeggen. Hij is toch echt niet gek. Maar in dienst van. In dat wat wij ontkent hebben. Hoe anders kan hij herstellen. Want dat wat de wereld niet lukt. Krijg hij voor elkaar. Met behulp van de kracht en geloof. In vooral zijn God.

Vechten

Ik vecht vooral met gevoelens, Die ik zelf doorleef en ondervind. Soms niet persoonlijk maar akelig dichtbij. Vaak voldoende om te voorkomen. De dreiging of de angst die er vanuit kan gaan. Is dan al voldoende.