2.5 Sterkste markering

Mijn sterkste markering is de liefde. Maar kan ik daarmee behoorlijk van het padje raken. Dus psychotisch, manisch of depressief. Maar ook agressief als ze het van me af willen pakken. Want dan heb ik wat te verdedigen.

Liefde zonder seksuele gevoelens is een crime. En seks zonder liefde een gruwel. Ik wou dan ook wel dat liefde als cadeau de seksualiteit in pacht had. Na mening zou dan ook iedereen die de liefde niet heeft geen seks moeten hebben.

Ik wil alleen maar seksuele gevoelens hebben als er werkelijk sprake is van liefde. Ik wil de betrokkenheid passie en intimiteit. Maar het belangrijkste is toch wel de liefde zelf. Vanuit de teen tot en met het kruintje. Maar liefde is wel meer dan seksualiteit. Toch het is een belangrijk onderdeel. De liefde kan zelf niet misbruikt worden. Het past de liefde dan ook niet om te misbruiken.

Hokjes cultuur

Wat mijn geaardheid betreft kan en wil ik me niet in een hokje plaatsen. Ik vind het ook niet belangrijk te weten wat de geaardheid van de ander moet zijn. Voor mij zijn het en blijven het allemaal mensen. Ik vind het hokjes cultuur in de samenleving sowieso misselijkmakend. Waarom is het ook nodig cliënten te classificeren naar gelang de kwetsbaarheid. Ook daarin zie ik enkel mensen. Iets verderop denken we ons ook nog te moeten onderscheiden in de overtuiging. Maar ik zie alleen maar mensen. En geen christen, jood of moslim en zo verder. Nee hokjes denken past me niet. Ik geloof dan weliswaar maar blijf verder mens.

Mijn geloof is vooral gericht op de liefde daar ligt mijn markering. En die markering is sterk. Wat voor mij ook wel voldoende is. Dat zou niet alleen voor God maar ook voor alle mensen zo moeten zijn. Ik geloof dan ook in de kracht van de liefde. Van wie of wat mag er eigenlijk niet toe doen.

De basis

De liefde zelf is de basis van al wat bestaat of bestaan heeft. En is het decennia lang voor velen de markering in zijn of haar brein geweest. En riep het op tot vervolmaking. Zodat het beloofde land in zicht zou komen. Niet na de dood maar na een gedegen gedragsverandering de feitelijke dood van ons alle. Na de gedragsverandering ligt het paradijs in het verschiet. Maar het is niet zomaar een cadeau.

Iedereen wordt vergeven daar geloof ik in maar niet zomaar. Je moet wel degelijk laten zien anders te willen en je daarvoor in te zetten. Maar soms schiet je daarin te kort door onmacht. Maar dat is niet erg. Juist dat is wat gezien wordt. Waarin we hulp mogen verwachten middels de liefde. Van wie of wat mag je dan zelf invullen.

Als je werkelijk niet dood wilt zal je ook als vanzelf je weg vervolgen ook daar geloof ik in. De gedragsverandering volgt dan ook als vanzelf. De dood die gezien wordt als een gitzwarte toestand van onbewustheid is ook voor mij een gruwel. Die dood wil ik dan ook zelf niet en zet ik me daar voor in. Ik geloof dan ook werkelijk in een paradijs op deze aarde als de liefde volmaakt is.

Opnieuw

Die volmaakte liefde hoeft niet algemeen te zijn. Een iemand is voldoende die de rest met hem mee kan nemen. Zodat we allemaal door het oog van de naald kunnen. Maar ook kan hij de dood nieuw leven in blazen. Al was het de bewustwording van vorige levens van ons zelf. Wat onbewust is zal dan ook opnieuw bewust worden in haar of zijn brein. De psychiatrie zal daarbij dan ook noodzakelijk zijn. Maar ook de vele overtuigingen die elkaar nu nog naar de strot vliegen. Het geloof in iets hogers maar niet in de liefde vervloekt zich zelf dan ook. En deel ik dan ook niet.

We zijn vrij en geen slaven zelfs geen Griek of jood meer. Maar de liefde zelf zal ons alle verbinden. En voor de broodnodige harmonie zorgen die nu nog ver te zoeken is. De liefde zelf zal een herder zijn maar geen meester meer. Toch hij zal de lammeren hoeden en onze honger stillen en de dorst lessen. Hij zal zijn als een rots sterk en onwankelbaar. En de hoeksteen die eerst afgekeurd is.